وقتی کودکی بیش نبودم لجوجانه به من دوست داشتن را آموختند ...

اکنون که کسی را دوست می دارم لجوجانه می گویند فراموشش کن ...

عجب روزگاریست،عاشق می شوی می گویند حتما دیوانه است...

دیوانه می شوی می گویند حتما عاشق است ...

می گن وقتی که سال نو می شه،همه

چیز دوباره از نو آغاز می شه،یه تحول اساسی در جهان رخ می ده،یه دگرگونی! ...

همه چیز تازه می شه... رنگ سبزی که به طبیعت شادابی خاصی می بخشه توی هیچ فصل دیگه ای دیده نمی شه ... گل ها اونقدر زیبا و سر حال هستن که هیچ دستی دل چیدنشونو نداره ... یواش یواش سرو کله ی پروانه ها پیدا می شه که رنگ بال هاشون خودش عالمیه ... پرنده ها یه جور دیگه می خونن،یه جور دیگه پرواز می کنن،هیچ کدومشون تنها نیستن،همه جفت جفتن ...اگه خوب دقت کنیم می بینیم همه چیز حالتی رویایی و عاشقانه به خودش گرفته ...

ولی توی این دنیایی که عشق از سر گرفته شده و کاینات یه جوری دل همدیگرو به دست می آرن و می برن ... فقط آدمیزاده که اونقدر دور و بر خودش و شلوغ کرده که هیچ توجهی به این قضیه نداره و تقریبا عاشقی داره از یادش می ره ... همه چیز براش رنگ معامله و دو دو تا چهار تا گرفته ... دیگه عاشقی براش اهمیت سابق رو نداره،ارزشش رو از دست داده ... شاید اونقدر بی اطمینانی و یا شرایط و سنت های غلط و دست و پاگیر زیاد شدن که اون تصمیم گرفته به چیزای دیگه بپردازه،اموری که حداقل درش شکست عاطفی نباشه ... این گونه افراد از ترس اینکه مبادا عاشق بشن بی عاطفگی و ناجوونمردی رو تمرین می کنن ... 

آره،چون عاشق شدن ظرفیت می خواد،شجاعت می خواد ... بعضی از این آدم ها شهامت عاشق شدن رو دارن ولی ظرفیتشو ندارن و با کارهایی که انجام می دن عشق رو خدشه دار و بی اعتبار می کنن و بعد مدام سعی می کنن تقصیر رو گردن همدیگه و یا روزگار بندازن و یا این که در نهایت خودشونو بد شانس و بد اقبال خطاب کنن ...

  ولی در این بین کسانی هم هستن که مشق عشق می کنن،درس عاشقی می خونن،درس عاشقی می دن ... عشق اجتناب ناپذیره،چون بخشی از وجود پروردگاره که در روح آدمی نقش بسته ... نمی شه نادیده اش بگیری،نمی تونی باهاش مبارزه کنی ... چون از وقتی که در خونه ی دلت رو بزنه دیگه صاحب خونه می شه ...

دوستی می گفت عشق اونیه که وقتی چشم ها با هم رو به رو شدن و نگاه ها با هم تلاقی کردن،ته دل هر دو بلرزه ... عشقی واقعی و موندنیه که دو جانبه باشه،فرمانده نباشه،بی غرض و بی طمع باشه،با گذشت باشه و بی توقع ...

می گن خداوند به آدمی دو گوش،دو چشم،دو دست،دو پا،دو کلیه ولی یک قلب داد چون دومی شو در سینه ی شخص دیگه ای گذاشت ... به خاطر همینه که عشق واقعی آرامش می آره چون مکملش رو پیدا کرده،چون دیگه تنها نیست ... دو تا قلب خیلی کارها می تونن بکنن همون طور که دو تا دست،دو تا پا ... با کمک همدیگه کارهای بزرگی انجام می دن ... دو تا قلب می تونن یه خونه بسازن،یه روستا،یه شهر،یه دنیـــــــــــــــــــــــــــــــا ... دو تا قلب با هم می تونن یه زندگی بسازن ...

وقتی دل ها به هم نزدیک بشن دیگه مانعی وجود نداره،فاصله ها از بین می رن،دنیا یه جور دیگه می شه ... عاشق از یه دریچه ی دیگه به اطرافش نگاه می کنه و همه چیز به نظرش زیبا و جذاب می آد ... از تعدادی از دوستان پرسیدم برای سال جدید چه برنامه ی جدیدی برای زندگی شون دارن ... جواب ها متنوع بودند اما قدیمی و قابل پیش بینی ... ولی یکیشون کاملا با بقیه فرق داشت ... چیزی که شاید تو دل خیلی از ماها باشه ولی شهامت گفتنش رو نداشته باشیم و یا شاید هم براش وقتی رو نگذاشتیم ...

او گفت:می خوام عاشق بشم ... جوابی که براش آمادگی لازم بوجود آمده و قبلا روش فکر شده بود ... عاشق شدن و عاشق موندن لازمه ی یه زندگی بدون نقص و کامله البته عشق،دوست داشتن، نه عادت،خلا و کمبود در هر زندگی وجود داره چون هر کسی آرزوی چیزی رو در دل می پرورونه که البته می شه اونا رو به وسیله ی چیزای دیگه ای هم جایگزین کرد ... ولی فقدان عشق و محبت با هیچ چیز و به هیچ روشی جبران نمی شه ...

و شما؟ شما چقدر برای سال جدید آمادگی دارین؟ ... چه برنامه ی متفاوتی داری؟ ... چقدر می خواین تغییر کنین؟ ... به عشق فکر کردین؟ ... آیا برای عاشق شدن یا عاشق بودن وقت دارین؟ ... خیلی از ماها عشق رو در کنار خودمون داریم ولی گمش کردیم ... شاید هم اونو حق مسلم خودمون می دونیم! ... فکر کردین اگه از دستش بدین چی می شه؟ ...

عشق دلیل نداره ... محبت بدون دلیل به وجود می آد ... از این گذشته،توضیح و تعریف هم نداره،ولی نیرومنده،قدرت داره و تو وقتی متوجه قدرتش می شی که بهش بها بدی ... عشق،محبت،دوست داشتن یه طبیعته،کسی که ندونه عشق چیه،کسی که محبت و انکار کنه،کسی که دوست داشتن رو هرزگی بدونه و بهش کمترین بهایی نده مریضه ... سال جدید سال عاشقیه ... به عشق فکر کنین به وجودش به ارزشش،به بزرگیش،به تعالیش ... به عشق واقعی که همه ی اینا رو داره ... یا این عشق و دارین یا ندارین ... اگر دارین مواظب باشین به هیچ قیمتی از دستش ندین،اگر هم ندارین،با فانوس تو تاریکی دنبالش نگردین،به موقعش خودش پیدا می شه،وقتی نگاهتون گره خورد و قلبتون لرزید وقتی یه حس مثل دیدن یه آشنای قدیمی که می شناسینش بهتون دست داد اون موقعست که خدا نیمه ی وجودیتون رو سر راهتون قرار داده و جفت قلبتون رو بهتون نشون داده ... می دونم دیگه حاضر نیستین با هیچ چیز عوضش کنین ...

 می دونم به خاطرش می جنگین ... بجنگن که جنگتون به فرمان پروردگار است ... اینو بدونین که عشق هدیه ی تولد ماست ... روزی که به دنیا آمدیم خداوند این هدیه رو به ما داد ... هدیه ای که هیچ وقت کهنه و فرسوده نمی شه ... پس خوب گوش کنین ... در آستانه ی سال جدید همه چیز و نو کنین ... اگر عاشقین خدا رو شکر کنین که راهی دارین برای عشق معنوی و تعالی ... اگر هم عاشق نیستین  مطمئن باشین خدا خودش به موقعش کسی رو که باید، سر راهتون قرار می ده ... فقط مواظب نشونه ها باشین ... 

التماس دعا دوستای گلم سال نو مبارک برامون دعا کنین:simorgh&homelessness