بد سگالی میکند آرام جانم ای خدا                                                

                                         انتضارت میکشد مهتاب روحی بی نوا

 سینه از درد تو سودا میکند جانا بگو      

                                        تا که از شرم تو دم سرخی کشد بر چهره ها

بی مرادم در شب بادی مستی وا نذار

                                        شمعکی دادی بدون نور تو کشتش صبا

جامه ی پشمینه و دلق و جدای مردمت

                                         بی ثمر٬ فطرت ٬ نگاهش بر در زهد و ریا

دیدگانم بستم آرام باغ رؤیا پر ز تو

                                                 باده ی دل می چکیدش بر لبانم از نما

مست ِمست اما هشیوارانه حست میچکید

                                                   رؤیت ِ جان تو کردم نرگسم دادی شفا  

(بی خانمان)

************************************************************